سخنرانی خامنه ای در آرامگاه خمینی
آن که از لای پرده سرک کشیده، آقازاده رهبر، مسعود خامنه ای است!؟
دو روز تعطیل پیاپی که همراه شد با دو رویداد پایان یافت. یکی از این دو رویداد درگذشت آیت الله طاهری و تشییع جنازه مردمی این روحانی در اصفهان بود و رویداد دیگر، مراسمی که در آرامگاه آیت الله خمینی بمناسبت سالگرد در گذشت وی برگزار شد و در آن هاشمی رفسنجانی حضور یافت و علی خامنه ای سخنرانی کرد. سخنانی بشدت پراکنده که در آن سعی کرد کنترل امنیتی انتخابات را توجیه کند و به روی خود نیآورد که در انتخابات سال 88 چه فاجعه خونینی را موجب شد و رئیس جمهوری را بدرقه می کند که 8 سال به مردم تحمیل کرد. رئیس جمهوری که مجری سیاست های او بود و در همین راه بزرگترین ضربه را به اقتصاد و پول ملی و جیب تهی شده مردم زد، تحریم های سازمان ملل را روی دست مردم گذاشت و کشور را تا آستانه تجزیه و از هم پاشیدگی جغرافیائی پیش برده است. دولتی که ایشان بارها در سخنرانی هایش آن را زنده کننده شعارهای انقلاب 57 معرفی کرد و حالا در نهان خویش با مردم همسو شده و روزشماری می کند که زودتر از شر آن خلاص شود.
صدا و سیما آنچه را در اصفهان روی داد پوشش خبری نداد اما سخنرانی ایشان را با آب و تاب پخش کرد. مردم در اصفهان شعار دادند "یاحسین میرحسین" و "یاححت ابن الحسن ریشه ظلمُ بکن" ولی ایشان در آرامگاه خمینی به روی خود نیآورد که خروش مردم در اصفهان نه فریاد "فتنه" که اعتراض به خودکامگی ایشان و دعا برای مرگ و نابودیش است.
امروز، تعطیلات دو روز گذشته پایان یافته، اما از آنجا که پنجشنبه نیمه تعطیل است و جمعه تعطیل عمومی، نه از امروز، بلکه از شنبه باید منتظر مهم ترین خبر انتخاباتی بود. این خبر می تواند سرنوشت انتخابات و شرکت مردم در آن را تعیین کند. یعنی از دو نامزد نزدیک به اصلاح طلبان – روحانی و عارف- یکی به سود دیگری کنار رفتن و اعلام حمایت هاشمی و خاتمی از نامزدی که در صحنه می ماند. مردم در این روزها و از طریق دریچه تنگی که حکومت امنیتی- سپاهی برای انتخابات باقی گذاشته، تفاوت های میان نامزدهای انتخاباتی را متوجه شده و علیرغم جلوگیری از فعال بودن ستادهای انتخاباتی روحانی و عارف، می روند تا تصمیم نهائی خود را برای "انتخاب" بگیرند! از شنبه تا جمعه آینده که انتخابات برگزار می شود، 7 روز پرخبر انتخاباتی را در پیش داریم. این روزها با کدام حوادث همراه خواهد شد، بر هیچکس معلوم نیست.
به کدام دلیل باید در انتخابات شرکت کرد؟
چکیده نظرات گروهی اﺯ ﻓﻌﺎﻟﻴﻦ ﺳﻴﺎسی ﺩاﺧﻞ ﻛﺸﻮﺭ
- ﻫﻤﻪ ﺑﺮ اﻳﻦ نظر ﻣﺘﻔﻘﻴﻢﻛﻪ اﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ از پیش مهندسی ﺷﺪﻩ اﺳﺖ.
- ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻮاﻫﺪ ﺩاﻝ ﺑﺮ آنست ﻛﻪ ﺭﻫﺒﺮی ﻧﻆﺎﻣی اﺯ ﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭﻭﻍ, ﺳﺮﻛﻮﺏ و ﺗﻘﻠﺒی ﺑﺮای ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺭاﻧﺪﻥ ﻓﺸﺎﺭ ﻣﺮﺩﻣ ﺭﻭﻳﮕﺮﺩاﻥ ﻧﻴﺴﺖ.
- ﺷﺮﻛﺖ ﻭﻋﺪﻡ ﺷﺮﻛﺖ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ اﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﻛﺎﻧﻮﻥ ﺿﻌﻒ و ﻧﻘﻂﻪ ي ﻣﺘﻨﺎﻗﺺ اﻳﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﻳﺰی ﻭﻣﻬﻨﺪﺳی ﺭﻫﺒﺮی اﺳﺖ.
- ﺑﺎ ﻋﻠﻢ ﺑﺮ اﻳﻦ اﻣﺮ ﺑﺮای ﺷﻜﺴﺖ اﻳﻦ ﻣﻬﻨﺪﺳی, ﺑﺎﺗﻤﺎﻡ ﻗﻮا ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻞ ﺫﻳﻞ ﺷﺮﻛﺖ ﻣی ﻛﻨﻴﻢ :
-ﻋﺪﻡ ﺣﻀﻮﺭﻣﺎ ﻛﺎﺭ ﺑﺮﮔﻤﺎﺭﺩﻥ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻆﺮ ﻧﻆﺎﻣﻴﺎﻥ ﺣﺎﻛﻢ ﻭ ﺗﻘﻠﺐ ﺩﺭ ﺗﻌﺪاﺩ ﺁﺭاء ﺭا ﺗﺴﻬﻴﻞﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮﺩ.
- برای حاکمیت ﻫﺰﻳﻨﻪ ي ﺭﺩﺁﺭای ﻭاﻗﻌی ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺯ ﻫﺰﻳﻨﻪ ي ﺗﻘﻠﺐ ﺩﺭ ﺗﻌﺪاﺩ آﺭاء اﺳﺖ.
- ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ي ﻣﺮﺩﻡ, اﻣﻜﺎﻥ ﻧﻆﺎﺭﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮ ﺭﻭﻧﺪ اﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﺑﺮای ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﺮای ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ ﻛﻤﺘﺮ ﻣی ﺷﻮﺩ.
- ﺗﺮﻭﻳﺞ ﻛﻨﺎﺭﻩ ﮔﻴﺮی اﺯ اﻳﻦ ﻣﻴﺪاﻥ ﺳﻴﺎﺳی, اﮔﺮ چه ﺩﺭ ﺑﺨﺶ ﻛﻮﭼﻜی اﺯ اﻗﺸﺎﺭ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﻮﻋی ﺗﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎ ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ اﺳﺖ, اﻣﺎﺩﺭ اﺑﻌﺎﺩ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ, ﺑﻪ ﻧﻮﻋی ﻳﺎﺱ ﻭاﻧﻔﻌﺎﻝ ﺳﻴﺎﺳی ﺩاﻣﻦ ﻣی ﺯﻧﺪ.
- ﻋﺪﻡ ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭﺻﺤﻨﻪ ي اﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ, ﺩﺳﺖ ﺟﻨﮓ ﻃﻠﺒﺎﻥ ﺑﻮﻣی و ﺟﻬﺎﻧی ﺭا ﺑﺮای ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺭ اﻣﻮﺭ ﺩاﺧﻠی اﻳﺮاﻥ ﺑﺎﺯ ﻣی ﮔﺬاﺭﺩ ﻭ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﺭا ﺑﺮای اﻳﺠﺎﺩ ﻓﺸﺎﺭ ﻭ ﺗﺠﺰﻳﻪ اﻳﺮاﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣی ﻛﻨﺪ.
- ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺮﺩﻡ ﺣﺘی ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕﺗﻘﻠﺐ ﺩﺭ ﻧﺘﺎﻳﺞ, ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ اﻳﺠﺎﺩ ﺗﺸﺘﺖ ﺩﺭ ﻫﺮﻡ ﺣاﻛﻤﻴﺖ و ﺭﻳﺰﺵ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎی ﺁﻥ, اﺧﻼﻝﺟﺪی ﺩﺭ اﺟﺮای ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎی ﺗﻮﻃﻴﻪ ﮔﺮاﻥ ﺩاﺧﻠی ﻭﺧﺎﺭﺟی ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮﺩ.
- ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺭ اﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﺣﺘی اﮔﺮ ﺑﺎ ﻧﻮﺷﺘﻦ اﺳﺎﻣی ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻟﻴﺴﺖ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻫﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ(مانند نام موسوی), ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﻬﺘﺮ اﺯ ﺗﺮﻏﻴﺐ اﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻛﻨﺎﺭﻩ ﮔﻴﺮی اﺯ اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ي ﻣﺪﻧی ﻭﺳﻴﺎﺳی اﺳﺖ. ﭼﺮا ﻛﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺭا اﺯ ﻳﻚ ﻛﺎﻧﺎﻝ ﺑی ﻫﺰﻳﻨﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﺎﻑ ﺑﺎ ﺗﻮﻃﻴﻪ ﮔﺮاﻥ ﻣی ﻛﺸﺎﻧﺪ.
- اﮔﺮ ﭼﻪ اﻳﻦ اﺳﺘﺪﻻﻝ ﻛﻪ ﻫﻴﭽﻜﺪاﻡ اﺯ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻫﺎ, ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭاﻗﻌی ﻣﺮﺩﻡ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ, اﺳﺘﺪﻻﻟی ﺳﺴﺖ و ﺑی ﭘﺎﻳﻪ ﻧﻴﺴﺖ, اﻣﺎ ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺧﺘﻼﻑ ﻣﺸی ﻭ ﺩﻳﺪﮔﺎﻫﻬﺎی ﺳﻴﺎﺳی ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ اﺯ ﻭاﻗﻊ ﺑﻴﻨی ﺑﺪﻭﺭ اﺳﺖ.
- اﻧﺘﺨﺎﺏ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳی ﻛﻪﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻫﺎی ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺯاﻭﻳﻪ ﺭا ﺑﺎ ﻣﺸی ﻧﻆﺎﻣﻴﮕﺮی و ﺳﺮﻛﻮﺑﮕﺮاﻧﻪ ﺣﺎﻛﻤﻴﺖﺩاﺭﺩ, اﮔﺮ ﭼﻪ ﺩﺭ اﺑﺘﺪا ﻛﻮﭼﻚ ﻣی ﻧﻤﺎﻳﺪ، اﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﺑﻌﺪی ﻣی ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ اﻫﺮﻡﻓﺸﺎﺭی ﺟﺪی ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮﺩ.
- ﺩﺭ ﺷﺮاﻳﻄ ﻓﻌﻠی اﻳﺮاﻥ, ﻫﺮﮔﻮﻧﻪﮔﺮﻳﺰ اﺯ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎی ﺳﻴﺎﺳی ﻛﻢ ﻫﺰﻳﻨﻪ, اﻧﻘﻼﺑی ﻧﻤﺎﻳی ﺗﻨﺪ ﺭﻭاﻧﻪ اﻳﺴﺖ ﻛﻪ ﺧﺴﺎﺭاﺕﺳﻨﮕﻴﻨی ﺭا ﺑﺮ ﺭﻭﻧﺪ ﺩﻣﻮﻛﺮاﺗﻴﺰﻩ ﻛﺮﺩﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎ ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻣی ﻛﻨﺪ.
پیک نت شانزده خـــــــرداد